05/06/2026
690 680 960

Ten niepozorny, znaleziony w ziemi przedmiot, zachwycił konserwatora zabytków (zdjęcia)

Okucie końca rzemienia pasa typu awarskiego znaleziono w gminie Niedrzwica Duża. Ten rzadki zabytek ma zostać przekazany do Muzeum Narodowego w Lublinie.

Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował o niezwykłym odkryciu na jednym z pól w gminie Niedrzwica Duża. Jeden z członków Niedrzwickiego Stowarzyszenia Eksploracyjnego prowadząc poszukiwania z użyciem wykrywacza metali natrafił na niepozorny, gdyż mający 3 cm długości przedmiot. Okazał się on okuciem końca rzemienia pasa typu awarskiego.

Ma ono kształt zbliżony do litery U oraz obustronnie podniesione, niezdobione brzegi. Wykonane zostało metodą odlewu najprawdopodobniej ze stopu miedzi. Z jednej strony, zaopatrzone jest w „języczki” z zachowanymi nitami służące do mocowania z pionowym rzemieniem pasa. Część okucia, w obrębie podniesionych brzegów, posiada ażurową ornamentykę w postaci zdwojonej palmety. Tego typu zdobienie spotykane jest wśród brązowych okuć pasów szczególnie z terenu Węgier.

– Okucie należy do kategorii zabytków wzbudzających duże zainteresowanie, ze względu na ich stosunkowe rzadkie występowanie na terenie Polski. Dla nas niezwykle ważne jest to, że natrafiono na niego w bliskim sąsiedztwie Lublina. Przedmioty tego typu odkrywane są w większości jako zabytki luźne – wyjaśnia Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków dr Dariusz Kopciowski.

Przedmiot ten związany jest z koczowniczym ludem Awarów ewentualnie z ludnością pozostającą pod ich wpływem. Awarowie pojawili się w Europie w połowie VI w. Na przełomie VI i VII w., często wspólnie ze Słowianami, prowadzili łupieżcze wyprawy głównie na Bizancjum. Na początku IX w. Awarowie stopniowo zaniknęli.

Jeżeli chodzi o podobne znaleziska, to znane jest podobne okucie końcówki pasa, na jakie natrafiono w okolicach Janowca. Obecność tego typu zabytków może świadczyć o bytności na naszych terenach obcych osadników. Jednak niekoniecznie byli to Awarowie. Istnieją bowiem świadectwa, że wielu słowiańskich wielmożów „nosiło się na sposób awarski”. Zwyczaj ten upowszechnił się u Słowian w VIII wieku, prawdopodobnie jako wyróżnik wysokiego statusu społecznego i majątkowego. Szczególnie dotyczyło to terenów Moraw, z czasem poprzez Karpaty, stopniowo przenikał na ziemie polskie.

fot. LWKZ

fot. LWKZ

fot. LWKZ

3 komentarze

  1. Pan Sołtys z Miasta Inspiracji (dawniej: Lublin)
    Ocena: 3

    Ten niepozorny, znaleziony w ziemi przedmiot, zachwycił konserwatora zabytków – to kwestia gustu, widocznie panu konserwatorowi na niewiele go wystarczyło.
    Ale są tacy ludzie, którym np. wystarczy powiedzieć, że na korze drzewa widać jedną z wielu w Polsce matek boskich to walą się na kolanka bez względu na podłoże i zapewniają, że panienka dalej zdrowa i cnotliwa.

  2. To zwykły śmieć dużo się kiedyś tego znajdowało w latach 60 do dziś robiom za podkładki pod gwoździe na łonczeniach eternitu u mnie na stodole

  3. Wspaniała wiadomość. Teraz przekopta chłopu całe pole, możne znajdzieta ość którą sie awatar zadławił a pod nią reszte awatara.

Dodaj komentarz