Politologia UMCS: wystawa o Jerzym Giedroycu. Dostępna jest jeszcze przez 10 dni

10:47 10-07-2026 | Autor: redakcja

Nie tylko osoby interesujące się historią, literaturą, dziejami polskiej emigracji powojennej oraz sympatycy paryskiej „Kultury” powinni obejrzeć wystawę zatytułowaną „Jerzy Giedroyc i Jego dzieło. Dorobek Biblioteki „Kultury”. Jest ona adresowana do wszystkich, którym droga jest pamięć tego nietuzinkowego Polaka.

fot. Leszek Mikrut

Ekspozycja zlokalizowana jest na Wydziale Politologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej [ul. Głęboka 45, przestrzeń obok biblioteki (poziom 1.)] i towarzyszy obchodom Roku Jerzego Giedroycia i Józefa Czapskiego. Dostępna będzie do 20 lipca br. Wstęp na wystawę jest wolny.

Jerzy Giedroyc był jednym z najwybitniejszych polskich publicystów, redaktorów i działaczy emigracyjnych XX wieku. Urodził się 27 lipca 1906 roku w Mińsku, a po II wojnie światowej osiedlił się we Francji. W 1946 roku założył Instytut Literacki, który stał się najważniejszym ośrodkiem polskiej kultury i myśli politycznej na emigracji. Przez wiele lat redagował miesięcznik „Kultura”, publikując teksty najwybitniejszych polskich pisarzy, intelektualistów i publicystów. Na łamach pisma promował idee wolności, demokracji oraz pojednania Polski z jej wschodnimi sąsiadami.

Wspierał niezależnych twórców i opozycję demokratyczną w okresie PRL, odgrywając istotną rolę w kształtowaniu opinii publicznej. Jego koncepcje polityczne, określane dziś mianem doktryny Giedroycia, wywarły znaczący wpływ na polską politykę wschodnią po 1989 roku. Za swoją działalność otrzymał liczne wyróżnienia i został uznany za jedną z najważniejszych postaci polskiej emigracji. Jerzy Giedroyc zmarł 14 września 2000 roku w Maisons-Laffitte pod Paryżem, gdzie przez wiele lat mieszkał i pracował. Jego dorobek pozostaje trwałym świadectwem troski o niepodległość Polski, rozwój kultury oraz dialog między narodami Europy Środkowo-Wschodniej.

– Ekspozycja przybliża dorobek Jerzego Giedroycia oraz Instytutu Literackiego przez pryzmat książek ukazujących się w serii Biblioteka „Kultury” – czytamy w materiałach organizatorów. – Wystawa obejmuje lata 1946–2000 i prezentuje nie tylko same publikacje, ale też sylwetki autorów oraz współpracowników tej istotnej dla polskiego dziedzictwa instytucji. W ramach serii wydawano utwory twórców krajowych, pisarzy z państw bloku wschodniego oraz autorów zachodnich. W Bibliotece „Kultury” ukazywały się pozycje historyczne, politologiczne, socjologiczne i literatura piękna.

W skład ekspozycji wchodzi 26 plansz przedstawiających dzieje Instytutu Literackiego w układzie chronologiczno-problemowym. Narracja wystawy uwzględnia kontekst polityczny, który towarzyszył wydawanym tytułom książek w danym momencie historycznym.

Tekst Leszek Mikrut