W środę na terenach zielonych Politechniki Lubelskiej odbyła się „Misja Stratosfera”. Uczestnicy XXII Lubelskiego Festiwalu Nauki mogli na żywo zobaczyć start balonu stratosferycznego i przekonać się, jak wygląda prowadzenie eksperymentów na wysokości kilkudziesięciu kilometrów. Pokaz połączył naukę z praktycznym eksperymentem, pozwalając uczestnikom przyjrzeć się pracy urządzeń badawczych wysyłanych wysoko nad powierzchnię Ziemi.

Zanim balon wzbił się w powietrze, naukowcy przedstawili założenia misji. Opowiedzieli o konstrukcji balonu, wyposażeniu kapsuły badawczej oraz przebiegu całego eksperymentu – od startu, przez lot w stratosferze, aż po powrót urządzenia na Ziemię.

Następnie uczestnicy mogli zobaczyć start balonu wypełnionego helem, który wyniósł kapsułę badawczą w górne warstwy atmosfery.

Balon przesyłał dane z wysokości kilkudziesięciu kilometrów

Jednym z najważniejszych elementów „Misji Stratosfera” była możliwość obserwowania danych przesyłanych przez urządzenia znajdujące się na dużej wysokości. Kapsuła została wyposażona w aparaturę rejestrującą m.in. temperaturę, ciśnienie, wilgotność, wysokość oraz pozycję GPS.

Urządzenie przesyłało również zdjęcia, dzięki czemu uczestnicy mogli śledzić przebieg eksperymentu i zobaczyć, jak funkcjonuje system pomiarowy podczas lotu.

– Pokażemy, jak działają czujniki oraz w jaki sposób przesyła się dane z urządzeń znajdujących się wiele kilometrów nad Ziemią – zapowiadał przed wydarzeniem prof. Łukasz Grabowski z Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej.

Co dzieje się z balonem na wysokości kilkudziesięciu kilometrów?

Balony stratosferyczne wykorzystywane są do prowadzenia pomiarów i eksperymentów w górnych warstwach atmosfery. Mogą wynosić lekkie kapsuły z czujnikami, kamerami i innymi urządzeniami badawczymi, które zbierają informacje o warunkach panujących na dużej wysokości.

W przeciwieństwie do balonów wykorzystywanych rekreacyjnie, konstrukcje badawcze mogą docierać do stratosfery, gdzie panują zupełnie inne warunki niż przy powierzchni Ziemi. Wraz ze wzrostem wysokości spada ciśnienie i temperatura, co stwarza możliwość prowadzenia różnorodnych pomiarów.

Podczas lotu balon stopniowo zwiększa swoją objętość na skutek spadku ciśnienia atmosferycznego. Po osiągnięciu granicy wytrzymałości powłoka pęka, a kapsuła badawcza opada na spadochronie. Dzięki temu aparatura może bezpiecznie wrócić na Ziemię, a zgromadzone dane posłużyć do dalszych analiz. W tym przypadku zaplanowano osiągnięcie wysokości 30 tys. m. Balon powinien spaść w okolicach Turobina.

Nauka w praktyce podczas Lubelskiego Festiwalu Nauki

„Misja Stratosfera” pokazała, jak w jednym projekcie można połączyć fizykę, elektronikę, meteorologię i informatykę. Uczestnicy mogli nie tylko poznać zasady działania balonu stratosferycznego, ale również zobaczyć, jak wiedza z różnych dziedzin wykorzystywana jest w praktyce.

Wydarzenie zostało zorganizowane przez Politechnikę Lubelską w ramach XXII Lubelskiego Festiwalu Nauki. Jego celem było przybliżenie uczestnikom pracy naukowców oraz pokazanie, że badania naukowe mogą być fascynującym doświadczeniem również dla osób, które na co dzień nie zajmują się nauką.

Galeria zdjęć

Następna strona