Tysiące wiernych uczciło rocznicę cudu lubelskiego. Procesja przeszła ulicami miasta
21:28 03-07-2026 | Autor: redakcja
fot. lublin112.pl
W piątkowy wieczór, 3 lipca, na placu przed Archikatedrą Lubelską odbyły się główne obchody święta Najświętszej Maryi Panny Płaczącej, ustanowionego w rocznicę „cudu lubelskiego”. Głównym punktem uroczystości była Eucharystia odprawiona o godz. 19.00. Mszy świętej pontyfikalnej przewodniczył abp Stanisław Budzik, metropolita lubelski, który wygłosił również homilię.
Po Eucharystii wierni wyruszyli w procesji różańcowej z cudownym obrazem Matki Bożej, Pani Katedralnej. Trasa procesji prowadziła ulicami: Królewską, Lubartowską, Świętoduską, Krakowskim Przedmieściem i ponownie Królewską na plac Katedralny. Uroczystości zakończyły się przed godz. 22.00 aktem zawierzenia Matce Bożej oraz Apelem Jasnogórskim.
Tegorocznym obchodom towarzyszyło hasło „Łzy radości i spełnienia”. Nawiązuje ono do duchowego charakteru święta oraz do pamięci o wydarzeniu, które od 77 lat pozostaje żywe w świadomości mieszkańców Lublina i pielgrzymów przybywających do archikatedry.
Dzisiejsze uroczystości stanowią upamiętnienie wydarzeń z 3 lipca 1949 roku. Tego dnia około godziny 15.00, po sumie w lubelskiej katedrze, znajdowało się kilkoro ludzi modlących się pod obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. W pewnym momencie jedna z nich, siostra Barbara, szarytka, zauważyła zmianę w obliczu Maryi. Pod prawym okiem miała się pojawić ciemnoczerwona łza. Początkowo siostrze nikt nie chciał uwierzyć, jednak jej relację potwierdziły inne osoby modlące się przed obrazem. Na miejscu pojawił się ksiądz Tadeusz Malec i potwierdził to, co mówili ludzie.
Wiadomość o wydarzeniach w archikatedrze rozniosła się po całym kraju. Ludzie zaczęli przychodzić i przyjeżdżać do świątyni, śpiewali pieśni i modlili się. Wszyscy chcieli zobaczyć cudowny obraz. Tydzień później na placu przed katedrą zgromadziło się ponad 20 tys. osób. Komunistyczna władza, widząc, co się dzieje, rozpoczęła akcję wyszydzania cudu, m.in. za pośrednictwem lokalnej prasy, a przodowały w tym „Trybuna Ludu” i „Sztandar Ludu”. Władza za wszelką cenę starała się ograniczyć napływ wiernych do Lublina, nawet przestając sprzedawać bilety kolejowe. Nie zniechęciło to jednak osób, które chciały zobaczyć cudowny obraz. W końcu wojsko i milicja otoczyły Lublin, aby uniemożliwić wjazd do miasta.
17 lipca władza zorganizowała wiec, którego celem było przekonanie ludności, że cud to oszustwo i bujda. W jego trakcie ludzie krzyczeli hasła antyrządowe, co spowodowało, że Urząd Bezpieczeństwa wyłapywał „niebezpiecznych” obywateli. Szacuje się, że zatrzymano co najmniej 500 osób. Trafiały one do więzień z adnotacją, że są niebezpieczne dla ustroju. Zjawisko na obrazie występowało do 8 sierpnia 1949 roku. Po tym czasie łzy już nie pojawiły się ponownie. Komisja badająca cud oceniła, że na obrazie pojawiły się łzy o długości 3 cm i szerokości 1,5 cm. Co więcej, wykluczono wówczas wilgoć, która mogła wystąpić w kościele, a także ludzkie łzy i krew. Dopiero w 1981 roku zezwolono na organizację obchodów upamiętniających wydarzenia z lipca 1949 roku.
Galeria zdjęć
Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”. Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”. Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą” ŁK 16, 19-31
Lubelskie: wojewoda, marszałek, prezydent miasta, radni miasta Lublina, gdzie oni są? Na tak zacnym wydarzeniu nie zauważyłem żadnego! Może przygotowują się do następnych wyborów? Jak ktoś widzi kogoś z białych kołnierzyków to proszę podać numer zdjęcia.
W Polsce całe szczęście istnieje rozdział Państwa od kościoła. Nie po to są u władzy aby brać udział w tego typu paradach.
Gdzie jest BÓG jak w USK4 na OIOK-u pracują pielęgniarki które przez swoje zaniedbania doprowadzają do śmierci ciężko chorych pacjentów i się z tego cieszą .Lekarze rezydenci bez pojęcia zajmują się chorymi doprowadzając do śmierci chorych których można było uratować i mają układ z PUK którzy mają umowę z USK4 na odbieranie ciał zmarłych.Patologia jest wszedzie.
Prawosławny krzyż na czele?
Spacer jest prozdrowotny. A co do „cudu”- to brak słów. Sztuka nowoczesna, performance zapewniajacy religijne wzmożenie , pewne jak amen w pacierzu.
Na 4-tym zdjęciu ksiądz do biskupa: ” przychodzi baba do lekarza z piłą w plecach, a lekarz pyta: czemu pani piła ?”
Masz na myśli pochód RTVAGD+? Faktycznie, niech siedzą w domu i się z tym nie obnoszą.
Przypominam, że mamy III dekadę XXI wieku (dla niekumatych słownie: trzecia dekada dwudziestego pierwszego wieku), tymczasem: czary mary, abracadabra, hokus pokus morokus, dla najciemniejszych.
Aż się boję, że tyle ich jeszcze żyje…
A dlaczego hierarchowie kościoła rzymskiego usunęli drugie przykazanie, które widnieje nawet w Biblii Tysiąclecia ? „Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. 7 Nie będziesz miał bogów innych oprócz Mnie2. 8 Nie uczynisz sobie posągu ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko albo na ziemi nisko, lub w wodzie poniżej ziemi. 9 Nie będziesz oddawał im pokłonu ani służył. Bo Ja jestem Pan, Bóg twój, Bóg zazdrosny, karzący nieprawość ojców na synach w trzecim i w czwartym pokoleniu – tych, którzy Mnie nienawidzą, 10 a który okazuje łaskę w tysiącznym pokoleniu tym, którzy Mnie miłują i strzegą moich przykazań.”
Tyle stuleci minęło, a watykańska sekta nadal panoszy się w Polsce i pierze mózgi obywateli. Co jak co, ale skuteczności to jednak nie można im odmówić.
Najwyższy mógł zrobić jakiś pożyteczny cud – uzdrowić umierającego, pomóc biednym, zapobiec zabójstwu, to zrobił sztuczkę jak magik w cyrku – płaczący obraz…