W Klinicznym Oddziale Ortopedii i Traumatologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 4 w Lublinie dokonano przełomowego zabiegu — pierwszej w Polsce operacji rekonstrukcji uszkodzonych ścięgien stożka rotatorów stawu ramiennego z wykorzystaniem własnego ścięgna bicepsa pacjenta. Nowa technika operacyjna stanowi istotny postęp w leczeniu urazów barku, oferując pacjentom większe szanse na pełny powrót do aktywności.

Na czym polega nowa metoda

Ścięgna stożka rotatorów to grupa struktur odpowiedzialnych za stabilizację stawu ramiennego oraz umożliwiających unoszenie i obracanie ręki. Ich uszkodzenie może powodować ból, ograniczenie ruchomości, a w skrajnych przypadkach — całkowitą utratę funkcji barku. Tradycyjne metody leczenia operacyjnego często napotykają trudności, a proces gojenia bywa niepełny.

Podczas nowatorskiej operacji w USK Nr 4 w Lublinie zastosowano autologiczny przeszczep — fragment ścięgna bicepsa pobrany od pacjenta. Dotychczas w takich zabiegach stosowano przeszczepy od dawców (allografty), materiał odzwierzęcy (xenografty) lub sztuczne implanty. Nowa metoda pozwala na wykorzystanie własnych tkanek pacjenta, co zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność leczenia, redukując ryzyko powikłań.

Dr hab. n. med. Jaromir Jarecki z Klinicznego Oddziału Ortopedii i Traumatologii USK Nr 4 w Lublinie wyjaśnia:

– W Polsce jest to zupełnie nowa metoda. Polega na tym, że po odpowiednim przygotowaniu, w tym rozpłaszczeniu ścięgna bicepsa, możemy wykorzystać je do naprawy uszkodzonych ścięgien w stawie ramiennym. Operując ten staw, mamy bezpośredni dostęp do ścięgna bicepsa. Dzięki temu widząc uszkodzenie ścięgna stożka rotatorów, możemy wykorzystać to ścięgno, nie kalecząc innych miejsc w organizmie.

Dr hab. n. med. Jacek Gągała, kierownik Oddziału Ortopedii i Traumatologii USK Nr 4 w Lublinie, dodaje:

– Ta nowatorska metoda wpisuje się w filozofię Klinicznego Oddziału Ortopedii i Traumatologii, jaką jest leczenie biologiczne, czyli z zachowaniem własnych tkanek pacjenta. Zastosowanie tak zwanego przeszczepu autologicznego, czyli własnego — pobranego od pacjenta, jest metodą bezpieczną dla operowanego, ponieważ nie wymaga stosowania żadnego sztucznego elementu ani przeszczepu od innej osoby. Ta metoda jest trwalsza, obciążona mniejszym ryzykiem wystąpienia powikłań niż w przypadku innych sposobów leczenia i powoduje szybszy powrót pacjenta do pełnej aktywności.

Technika zabiegu

Po pobraniu fragmentu ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia, specjalna prasa spłaszcza je do cienkiej łatki o wymiarach około 2,7 × 2 cm. Łatka zostaje następnie wszyta w miejscu uszkodzonego ścięgna. Jej funkcje obejmują: wzmocnienie uszkodzonego ścięgna, działając jak naturalne wsparcie, oddzielenie ścięgna od wyrostka barkowego łopatki, co zmniejsza ryzyko ponownego urazu, stymulowanie gojenia poprzez dostarczenie komórek odbudowujących tkankę.

Dr Jarecki tłumaczy:

– Nawet po doskonale wykonanych zabiegach operacyjnych rekonstrukcji ścięgna może dochodzić do jego wtórnych uszkodzeń. Przyczyn może być wiele. Zaletą nowej metody jest to, że membrana utworzona ze ścięgna bicepsa po implantacji oddziela miejsce zrekonstruowanego ścięgna od wyrostka barkowego. Stanowi rodzaj osłony, dając lepsze warunki do wygojenia tego obszaru. Zastosowanie tej techniki daje wyższe prawdopodobieństwo, iż operacja przyniesie oczekiwany rezultat i ścięgno po rekonstrukcji będzie w pełni wydolne.

Pierwsi pacjenci i dalsze perspektywy

Pierwszymi pacjentami poddanymi nowej technice byli 68-letnia kobieta z uszkodzeniami o podłożu zwyrodnieniowo-przeciążeniowym oraz 52-letni mężczyzna, który doznał urazu barku. Obecnie oboje są w trakcie rehabilitacji, a lekarze monitorują postępy gojenia.

Specjaliści z Klinicznego Oddziału Ortopedii i Traumatologii USK Nr 4 w Lublinie planują rozszerzenie zastosowania tej metody. W ramach nowych procedur wykorzystują ją także w zabiegach protezoplastyki stawu ramiennego, co ma na celu wzmocnienie rekonstruowanego ścięgna mięśnia podłopatkowego.

Zespół wykonujący operację:

• Specjaliści ortopedii i traumatologii: dr hab. n. med. Jaromir Jarecki (główny operator), dr n. med. Jan Sałek, dr n. med. Łukasz Głodek, lek. Adrian Szkutnik, lek. Wiktor Stefanskyi

• Anestezjolodzy: Jarosław Merkisz, Pavlik Volodymyr

• Pielęgniarki anestezjologiczne: Klaudia Długoborska, Renata Mazurkiewicz, Eryk Efler

• Instrumentariuszki: Ilona Rzetelska, Agnieszka Gąska, Karolina Kolendowska

Nowa metoda rekonstrukcji stożka rotatorów z wykorzystaniem własnego ścięgna bicepsa pacjenta może stać się przełomowym standardem w ortopedii, łącząc skuteczność leczenia z bezpieczeństwem i szybszym powrotem do zdrowia.

Galeria zdjęć

Następna strona

Zdjęcia fot. USK Nr 4 w Lublinie/Łukasz Głaszkowski