Sprawa dotyczyła spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która jako płatnik wypłacała dywidendy zagranicznemu podatnikowi. Podmiot zastosował zwolnienie z podatku u źródła, jednak nie złożył w wymaganym terminie oświadczeń WH-OSC, warunkujących możliwość niepobrania podatku.

W ramach czynności sprawdzających Lubelski Urząd Skarbowy wezwał spółkę do przedstawienia wyjaśnień oraz dokumentów potwierdzających prawo do zastosowanego zwolnienia. Dopiero po otrzymaniu pisemnego wezwania płatnik przekazał wymagane oświadczenia.

Dokumenty zostały jednak złożone po terminie określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznaczało to, że nie mogły wywołać skutków prawnych.

Ponad 4,2 mln zł podatku i wysokie odsetki

W konsekwencji spółka została wezwana do złożenia deklaracji CIT-10Z za trzy kolejne okresy rozliczeniowe, skorygowania informacji IFT-2R oraz uregulowania należnego podatku.

Łączna kwota podatku wykazana w złożonych deklaracjach wyniosła 4 mln 275 tys. zł. Po doliczeniu odsetek spółka wpłaciła do budżetu państwa prawie 6 mln zł.

Lubelski urząd obsługuje płatników z całej Polski

Lubelski Urząd Skarbowy w Lublinie pełni szczególną funkcję w krajowym systemie podatkowym. Jest właściwy dla całej Polski w sprawach rozliczeń podatku u źródła w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych pobieranego od nierezydentów, czyli podmiotów niemających siedziby ani zarządu na terytorium Polski.

Oznacza to, że płatnicy wypłacający za granicę między innymi dywidendy, odsetki lub należności licencyjne rozliczają ten podatek właśnie w lubelskim urzędzie.

Termin jest warunkiem, a nie formalnością

Sprawa pokazuje, że zastosowanie zwolnienia z podatku u źródła zależy nie tylko od spełnienia warunków materialnych. Równie ważne jest dochowanie ustawowych terminów, w tym terminowe przekazanie oświadczenia WH-OSC.

Brak dokumentu lub jego spóźnione złożenie może skutkować obowiązkiem zapłaty podatku wraz z odsetkami, nawet jeżeli płatnik co do zasady spełniał pozostałe warunki uprawniające do zwolnienia.

Ustalenia zostały dokonane w ramach czynności sprawdzających, czyli podstawowej i najmniej ingerencyjnej procedury weryfikacyjnej. Nie było konieczne wszczynanie kontroli podatkowej. Ukierunkowana analiza dokumentów oraz kontakt z płatnikiem pozwoliły zasilić budżet państwa wielomilionową kwotą, a spółce uniknąć długotrwałego postępowania.